okt
23
Angst - de desastreuze strategie van Piloot Mark

Ik deelde een ervaring met Willem en die zei: schrijven. (ik werk voor de beste weekkrant van Nederland - De Streekkrant - Alsjeblieft Maria:)) Eerst maar eens hier op FB. Dus voor nu even hier in het kort. (ik had vroeger geen '10' op boeksamenvattingen, alleen op mijn psalmversje:)

In een kleine groentewinkel was ik vanmiddag. Vorige week was ik er nog met Willem Engel Gesprekje met medewerker over mondkapjes. Oude vrouw komt binnen. Mondkapje op. Komt in ons gesprekje terecht. 72 jaar. Kassa gezien, vraag ik? Ja. Ze weet het. Mondkapjes werken niet. Heel gesprek. Over geld, machtsstructuren enz. Jullie kennen het. En over Rutte waarom die ons dan niet iig  een werkend mondkapje geeft. De oude vrouw was goed bij de pinken.
Uiteindelijk maak ik een van Jensen gejatte vergelijking. Over een vliegtuig in turbulentie. Dan kijk je naar de stewardess. Je luistert naar wat de piloot zegt en vooral naar hoe. Wat is er aan de hand? Is er echt iets aan de hand of komt het wel goed? Stel nu dat we echt in een crisis zitten, dat zitten we niet, zei ik, (de echte crisis zit in de cockpit) maar stel, wat zou je dan het liefst willen horen van onze piloot Mark Rutte?
Ze kijkt me aan. Ik leg uit wat ik bedoel. Ze denkt na: Iets geruststellends, antwoord ze. Ik kijk haar aan. Oude maar heldere ogen komen net boven de mondkap vandaan. Ik vraag: En? Is Mark een goede Piloot? Het antwoord is kort maar snijdt door de ziel. Nee, zegt ze en kijkt me weer aan terwijl de woorden mijn hart doorboren. Ik ben doodsbang...
Ze heeft zelfs een stuk filter van een stofzuiger in haar mondkapje verwerkt. Nu snap ik waarom...

Het is echt heel erg code rood!!!!! Zelfs al zou het allemaal zo erg zijn als Rutte en zijn medestanders beweren, dan nog is dit het bewijs dat de strategie zo schadelijk is. Deze angstzaaiende manier is niet de juiste om deze kwestie te managen. Verplaats je twee seconden in de wereld van deze vrouw. Zou ze nog blij op staan? Zou ze nog gezellig uitzien naar een boodschapje doen? Met plezier haar kinderen ontvangen? Ontspannen slapen? Of zal ze denken aan de vreselijke, in scene gezette beelden uit Bergamo, of nachtmerries hebben over de grote ogen van Hugo de Jonge, dat het virus nog lang niet klaar met ons is en dat niemand veilig is....of..of..of.....
Nee, ik ben doodsbang...! En het verdrietige is: hoeveel zullen er zijn als deze vrouw...Nee, ik ben doodsbang...
Wie zei het ook alweer; 'Denk een beetje om elkaar.." mijn hart huilt...