aug
14
'Denk een beetje om elkaar..'

Denk een beetje om elkaar.."

"Denk een beetje om elkaar." We herinneren ons allemaal nog de afsluitende zin van de historische persconferentie van onze minister president. Zelfs mijn buurman van Groen Links sloot Rutte in de armen.
Inmiddels zijn we een half jaar verder. Destijds had ik al een paar vragen en inmiddels zijn het er vooral meer geworden. Niet alleen aan de minister president, maar ook aan de politici.

Naast journalist ben ik weerkundige. Een van de belangrijkste voorwaarden voor een betrouwbare weersverwachting die uitkomt, is de analyse.
Klopt die niet, dan loopt de verwachting al op dag 1 uit de pas. En wat te denken van dag twee of nog verder vooruit, dag 10. Het zal u niet verwonderen dat er dan werkelijk helemaal niets meer van de verwachting klopt. Je kunt niet voortborduren op een onjuiste analyse. Het wordt een zootje en je raakt per dag meer van de waarheid en werkelijkheid af.

Terug naar onze minister president.
We hebben in lockdown gezeten en feitelijk gezien zitten we nog steeds voor een groot deel vast. Destijds was er maar 50 procent kennis, zo zei onze minister president. Bijna een half jaar later is er nog steeds maar de 50 procent aan kennis, zo konden we deze week horen. Maar wel harde besluiten.

Ik hoor politici vrijwel alleen maar vragen stellen over de uitvoering van de maatregelen zoals die zijn genomen op basis van de analyse vanuit maart. Er is intussen meer bekend over het virus. Veel meer. Toch is Rutte blijven hangen op de 50 procent. Terwijl rondom heen de wereld ons overspoeld met ontwikkelingen en nieuwe kennis. Echter, het lijkt er sterk op dat wetenschappers en journalisten of onderzoekers, die wanneer ze een ander geluid laten horen dan de analyse van de 50 procent van Rutte, worden genegeerd door de meeste media. De hoofdredacteur van de Volkskrant geeft het in ieder geval zelf toe. Inmiddels struikelt de overheid bijna over de brandbrieven van vooraanstaande en belangrijke wetenschappers, maar ook artsen, psychologen, ethici, diverse specialisten en zelfs virologen die zich grote zorgen maken over het gevoerde beleid. Zelfs Nederlands meest geliefde knuffelbeer Gommers liet onlangs weten dat er niets klopt van de manier waarom onze regering omgaat met de uitkomsten van de Covid 19 test. Brandbrieven die wél verder gaan dan de 50 procent van Rutte en die gebaseerd zijn op voortschrijdend inzicht en zorg.

Waarom hoor ik politici, die ons land vertegenwoordigen, vrijwel alleen maar vragen stellen over de maatregelen die zijn gedaan op basis van de 50 procent analyse van Rutte uit maart.

Waarom hoor ik (vrijwel) geen politici vragen stellen over, hoe groot de kans nu werkelijk is dat je besmet raakt. En als je besmet raakt, hoe groot is de kans dan dat je overlijd? Wat is het werkelijke gevaar voor het lopen door een drukke winkelstraat. Waarom hoor ik Rutte nooit iets geruststellends zeggen. We zouden inmiddels allemaal moeten weten dat de kans dat een jongere een bloempot op zijn hoofd krijgt, groter is dan te sterven aan corona. Toch overschatten de jongeren met 500 procent de kans om te sterven aan corona. Waarom zegt onze minister president toch dat ook jongeren zich niet veilig hoeven te wanen. De gemiddelde leeftijd van een overledene is 81 jaar en daarvan heeft 99.9 procent tenminste één onderliggende ernstige aandoening en vaak zelfs twee of drie. Voor 98 procent van de bewolking is corona helemaal geen probleem en al helemaal niet levensbedreigend. Waarom horen we over deze feiten niets in de media? Waarom biedt Rutte geen hoop? Waarom geen geruststelling? Bij ieder bedrijf, in iedere lastige situatie die opgelost moet worden is een plan nodig dat de mensen weer hoop biedt. Mensen in angst houden is de meest destructieve strategie die je kunt bedenken. Tenzij…

Als ik denk aan democratie denk ik aan vrijheid. Aan liefde voor het volk. Als je werkelijk liefde hebt voor het volk dan is empathie het grootste cadeau dat je aan je bevolking kunt geven. Een oprecht leider weet wat voor impact zijn woorden op de bevolking heeft. Die weet dat wanneer je roept dat als een groot deel van de bevolking besmet zal worden met een virus, de mensen in angst en paniek raken.

Met een angstige bevolking kun je alles doen. Als we maar gered worden.

Je kunt ze opdragen mondkappen te dragen, thuis te blijven, scholen te sluiten. Elkaar gaan zien als potientiele bedreiging en dus afstand houden. Schrijnende verhalen zijn niet meer te bundelen. Over kinderen van gescheiden ouders die maanden een vader of moeder niet zien. Mensen met ziekten, die niet behandeld kunnen worden, omdat ook de reguliere zorg stopte. Met depressies, amputaties en sterfte als gevolg. De slopende onzekerheid. Haalt mijn bedrijf het wel? Kan ik voor mijn gezin blijven zorgen? Ga ik dood aan corona? Ouderen in verpleeghuizen die zelfs in eenzaamheid moesten sterven. De kranten zouden met extra edities kunnen komen om over de schrikbarende prijs te verhalen die wordt betaald om het leven te rekken van mensen die aan het eind van hun leven zijn gekomen. Hoe verdrietig dat ook is. Mensen die vaak niet eens willen dat ze op deze manier beschermd worden. Een zorgverlener die bijna haar pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt zei onlangs: "Wanneer ik corona krijg, dan is dat zo. Als ik er aan sterf dan is dat zo. Dat zal een harde klap zijn. Maar ik wil niet dat mijn buurvrouw van 50 haar screening voor borstkanker mist of de kinderen hier tegenover hun opa en oma in hun verpleeghuis niet meer kunnen zien om mijn leven te redden."

We hebben te maken met maatregelen die normaal gesproken geen mens zou accepteren. Behalve wanneer angst ons brein gijzelt.
Er zijn wereldwijd zat leiders geweest die de belangen van het volk niet op de eerste plaats stelden. U kunt zelf wel wat namen verzinnen. En God, wat hebben we daar onze afschuw over uitgesproken.

Liefde is dienend en liefde verbindt. Liefde kent geen ego of verborgen agenda's en begint altijd bij waarheid en verliest nooit het belang van de ander uit het oog. Beste meneer Rutte, ik heb een vraag aan u, heeft u ons werkelijk lief? Denkt u echt aan ons?