apr
01
FC Groningen moet snel afscheid nemen van Robert Maaskant.

Het is beter dat FC Groningen afscheid gaat nemen van Robert Maaskant. Hij is eindverantwoordelijke voor de prestaties van het team maar brandt vooral zijn spelers tot de grond af zonder zich zelf kwetsbaar op te stellen. Het team heeft voldoende potentie om zich zonder problemen in de middenmoot te vestigen. Er ontbreekt een scorende spits die het hele team beter laat voetballen maar dan nog. Zijn bluf heeft de spelers geen zelfvertrouwen gegeven. Hij wilde spektakel bieden, maar wat we zien zijn vooral wanvertoningen. Hij zou de supporters hun trots weer terug moeten geven maar vaak is het vooral schaamte voor het achteruitlopen en het angstige voetbal wat de supporters voelen. Een hondstrouwe aanhang die steeds verder slinkt.



Star
Ook het starre vasthouden aan het 4-3-3 systeem getuigt niet van realisme en moed. Een 4-3-3 systeem is alleen rendabel bij het hebben van spelers die diep aan de buitenkant kunnen spelen en in vorm zijn. Beide heeft de trots van het noorden niet. Of toch?  Kostic en Schet? Wanneer dit je beoogde buitenspelers zijn dan zouden ze, of moeten spelen of bij het niet opstellen een ander systeem kiezen die bij de rest van de selectie past. Bovendien is het de taak van de trainer het maximale rendement uit een speler en uiteindelijk uit de groep te halen. Daarvoor is het handig spelers in hun kracht te zetten. Texeira heeft in Urugway nog nooit in een 3 spitsen systeem gevoetbald. Hij is geen aanspeelpunt. Hij heeft ruimte nodig en wil een bal in de diepte hebben. Als trekkende en sleurende spits heeft hij in Urugway bewezen een gevaarlijke spits te zijn met veel loopvermogen, een ijzeren inzet en ook heel goed in staat om een goal te maken. Dat zagen we ook tegen Willem II. Maar stelselmatig dingen te moeten doen die je juist niet kunt maar daar wel op wordt afgerekend tast zelfs de mentale weerbaarheid van een Uruguayaan aan.


David Texeira. De nummer 9 die in Uruguay furore maakte in een twee-spitsen systeem. Bij FC Groningen is de dure aankoop op een zijspoor terecht gekomen maar nooit gebruikt in zijn kracht. Wordt voortdurend van verwacht dat hij een aanspeelpunt is. Laat dit nu juist zijn zwakste punt zijn....zoals eenieder kan zien.

Spiegel
Ook Zeefuik rendeert veel beter in een twee spitsen systeem. Hij krijgt op die manier meer ondersteuning en tijdens de spaarzame momenten dat Maaskant op die manier ging spelen - noodgedwongen vanwege een achterstand -   ging het beter lopen. Zo werd de uitwedstrijd tegen PEC Zwolle alsnog in winst omgezet na een achterstand bij rust.  Vonden spelers elkaar makkelijker en was het duidelijk dat deze manier van spelen veel beter bij het materiaal past. Maaskant zou spelers veel meer in hun kracht moeten zetten. Pas dan kan een speler doen waar hij handig in is en kan er vertrouwen ontstaan. Daarnaast zou de trainer eens bij zich zelf naar binnen kunnen gaan kijken in plaats van zijn spelers steeds af te branden. Het nut van het naar beneden halen van spelers ontgaat me. Het lijkt er op dat het vooral zijn eigen frustraties zijn die worden afgereageerd. Zo hebben we het meest recente voorbeeld met Kostic. Als de linkerspits een week 'als een drol' heeft getraind heeft maar een man hem daar de ruimte voor gegeven en dat is de trainer. Het is bijna niet voor te stellen dat Frank de Boer zoiets een week lang aanziet zonder in te grijpen. Steeds weer blijven verhalen rondzingen dat Maaskant vooral een privéoorlogje aan het voeren is met Veldmate. De belangrijkste aankopen, Magnasco en Kostic worden het hele seizoen genegeerd. Terwijl Magnasco nu toch wel heeft bewezen dat hij meer toevoegt aan het team dan de structureel falende Kappelhof. En daarmee heeft Magnasco nog iets bewezen, het ongelijk van Maaskant.


Publiekslieveling Suk Hyun-Jun. Vrijwel het enige scorend vermogen dat FC Groningen in huis had mocht vertrekken.Ook Suk kreeg geen kans op zijn favoriete plaats.

Kapitaalsvernietiging
Die laatste levert een actieve bijdrage aan kapitaalsvernietiging. Natuurlijk is er meer aan de hand binnen de muren van de Groene Hel. Waarom presteren vertrekkende spelers heel vaak wél bij een andere club? Waarom scoort Suk wel in Portugal? Waarom heeft de Zuid Koreaan nooit een echte kans gehad? Misschien is het geen stylist maar hij heeft laten zien over een eigenschap te beschikken die de FC juist zo mist en nodig heeft. Scorend vermogen. Om over zijn inzet, populariteit en lengte nog maar te zwijgen. Ook hij kreeg slechts sporadisch speelminuten dan dan vooral op een positie die de zijne (zijkant) niet is. Maar wordt daar wel op afgerekend. En zo zijn er tal van vergelijkbare voorbeelden die aantonen dat er diep in de organisatie iets structureel verkeerd zit.  Heel erg mis.

Henk de Haan
We gaan er even vanuit dat de club beseft dat het vijf voor twaalf is en dat er wordt gewerkt aan werkelijke passende oplossingen. Een belangrijke stap naar verandering en verbetering is nu Maaskant van zijn taken te ontheffen. Hij is trainer  van de Trots van het Noorden. Het krediet dat hij nog had bij de supporters heeft Maaskant met zijn reactie op Henk de Haan's optreden in de Wereld draait door verspeelt.


Genero Zeefuik. Onderschatte en eenzame aanvaller van FC Groningen. Als aanspeelpunt onmisbaar, maar heeft, zoals FC Groningen wist geen scorend vermogen. Mist ondersteuning en aansluiting.

Henk de Haan kent Groningen en Groningen Henk de Haan. Maaskant kent De Haan ook. Beter was het geweest dat hij had gereageerd op de actie van De Haan in plaats van op zijn persoonlijkheid. Hij had kunnen en misschien moeten zeggen dat wij hier in Groningen nog mensen hebben met hart voor de club. Iets wat steeds meer aan het verdwijnen is in een wereld die ten onder gaat aan snelheid en geldzucht. Voor Henk de Haan telt Veendam. Voor Robert Maaskant telt vooral Robert Maaskant. FC Groningen en zijn supporters verdienen iemand die de club ook werkelijk centraal stelt. Juist...zoals Henk de Haan doet bij Veendam.

Tijd van Maaskant zit er op - tijd voor FC Groningen!
Henk de Haan zet de klok  geen 100 jaar terug, maar probeert zijn club te redden. Er is een man die wel hard bezig is de klok terug te draaien. Misschien geen 100 jaar maar tot 1998. Voor FC Groningen en haar toeschouwers/supporters is het tijd. De hoogste tijd om de klok vooruit te zetten. En dat kan alleen met iemand die zich zelf niet groter vindt dan de club. Dat verdient een ieder met een groen-wit hart. Daarom is het tijd, de hoogste tijd. Het is tijd voor FC Groningen!